Waarom hebben Messiasbelijdende Joden behoefte aan een eigen identiteit?
Waarom wordt gestreefd naar een Joodse expressie van het Evangelie? Welke motivaties spelen hierbij een rol?
Een Historische motivatie
Aanvankelijk was de Joodse expressie van het Evangelie toonaangevend. Later werd zij door de heidense meerderheidskerk naar de zijlijn geduwd en zelfs verboden. Hun identiteit is hen ontnomen en die fout willen zij rechtzetten.
Een Sociale motivatie
Het teruggrijpen op de Joodse cultuur is een reactie op de druk tot assimilatie. Dit terugvallen op het sociale en culturele erfgoed is een reflex van een bedreigde minderheid. Deze reflex speelt vooral in de diaspora en is in Israël veel minder nodig.
Een Pedagogische motivatie
De Joodse tradities functioneren net als bij alle Joden als drager van de waarden en normen van het volk. ‘Gij zult het uw kinderen inprenten.’
Een Missionaire motivatie
Het Evangelie wordt in de Joodse context geplaatst als een boodschap voor de volksgenoten. Dergelijke contextualisering komt in de hele zendingswereld voor.
Een Geestelijke motivatie
Alle tot nu toe genoemde motivaties zijn gericht op mensen, maar deze is op God gericht. De Joodse traditie is een instrument om dichter tot God te naderen.
Een Theologische motivatie
Men kiest bewust voor een Joodse levensstijl om de blijvende roeping van het Joodse volk te onderstrepen. Zijn rol is met de komst van Jezus niet uitgespeeld: ze zijn nog steeds geroepen om ‘een licht voor de volken’ te zijn; nu men Hem heeft leren kennen die ‘het Licht der wereld’ is, krijgt dit alleen maar een diepere dimensie.
Een Restauratieve motivatie
Door middel van een Joodse levenswijze wil men de hele Christelijke gemeente er bij bepalen dat zij gedragen wordt door de wortel (Rom. 11). Men ziet voor zichzelf een tweeledige opdracht: Joden helpen te begrijpen dat Jezus hun Messias is en christenen helpen te begrijpen wat hun wortels zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten