maandag 9 mei 2011

De hele Bijbel is Joods

Niet alleen wat christenen 'Oude Testament' noemen (de Hebreeuwse Bijbel) maar ook het Nieuwe Testament is een Joods boek. Alle auteurs van het Nieuwe Testament zijn Joods, met uitzondering waarschijnlijk van Lukas; maar dan was hij vermoedelijk toch een proseliet (oudere vertalingen noemen zo iemand een ‘Jodengenoot’), een heiden die zich tot het Jodendom bekeerd had.
Het tweede boek van Lukas, Handelingen der apostelen, beschrijft het ontstaan en de ontwikkeling van de vroegste Kerk. De eerste gelovigen in Messias Jezus waren uitsluitend Joden. Zij hebben hun Joodse identiteit bewaard; zij bleven bijvoorbeeld naar de Tempel gaan en vierden de Sabbat en de andere hoogtijdagen. In feite ontstond een crisis toen niet-joodse mensen zich bij hen wilden aansluiten. De Joodse gelovigen moesten beslissen of heidenen eigenlijk wel lid konden worden, en zo ja, op welke voorwaarden; het verslag van deze vergadering lezen we in Handelingen 15.

Paulus wijst in Romeinen 11 de gelovigen uit de heidenen erop, dat ze wilde takken zijn, geënt op de edele olijf; ze moeten daarom niet zichzelf verheffen, maar bescheiden zijn.
Na de verwoesting van Jeruzalem en doordat de meerderheid van het Joodse volk de Messias afwees, werd de Kerk steeds ‘heidenser’ van karakter.
Nog later heeft de Kerk bewust gebroken met haar Joodse wortels en is zij steeds meer anti-Joods geworden.
Wat zal er gebeuren met takken die niet verbonden zijn met de wortels? Die sterven af.
Voor het juiste verstaan van de Schrift is het van het grootste belang om het Joodse karakter van de Schriften te onderkennen. Mijn keuze voor een onderwerp voor dit studieverlof is ingegeven door de overtuiging, dat er alleen toekomst is voor de Kerk en dat zij alleen aan Gods bedoelingen beantwoordt, als zij terugkeert naar haar Joodse wortels. Het orthodoxe Jodendom zit hier niet op te wachten; maar zij weten dan ook niet dat wij zijn ‘geënt op de edele olijf’. We kunnen beter in de leer gaan bij ‘Messiasbelijdende Joden’.

Veel trouwe gelovigen lezen de Bijbel vooral uit plichtsbesef; Bijbellezen kan een sleur worden. Persoonlijk heb ik de ervaring, dat Bijbellezen weer spannend wordt en het geloof een nieuwe impuls krijgt, als de Bijbel gelezen wordt vanuit haar Joodse context. Er gaat een wereld voor je open!